GNFC

90-იანი წლების ქართული კინემატოგრაფის ჟანრული  სივრცე
15 Sep 2017
90-იანი წლების ქართული კინემატოგრაფის ჟანრული სივრცე
მანანა ლეკბორაშვილი     თუ ქართულ საბჭოთა კინემატოგრაფს ჟანრების განვითარების კუთხით  გავაანალიზებთ, აშკარა გახდება, რომ    ჟანრული კინო მუდამ მისი "აქილევსის ქუსლი” იყო. მკაფიოდ იკვეთება,  რომ ქართული საბჭოთა კინო  ჟანრული მრავალფეროვნებით ნაკლებად ხასიათდება. წარმატებე... სრულად
კლასიკა იგავის ნაცვლად
08 Sep 2017
კლასიკა იგავის ნაცვლად
დათო ჯანელიძეს «ციხესიმაგრე» და «ჯაყოს ხიზნები» ირინა დემეტრაძე ფრანც კაფკას ,,ციხესიმაგრე» პარადიგმატული ნაწარმოებია, ისევე როგორც მიხეილ ჯავახიშვილის «ჯაყოს ხიზნები». საინტერესოა ამ ორი რომანის  (XX საუკუნის ლიტერატურის ორი მნიშვნელოვანი ტექსტის) მოტივებ... სრულად
ცენზურის ბედი პოსტსაბჭოთა კინოში
01 Sep 2017
ცენზურის ბედი პოსტსაბჭოთა კინოში
გიორგი რაზმაძე საბჭოთა ხელოვნებაში არსებობდა სათქმელის შეფარვის, მეტაფორებით მეტყველების ხერხი - ე.წ. ეზოპეს ენა - ერთგვარი პასუხი იმ შიშსა და რეპრესიებზე, რომლებსაც საბჭოთა ხელისუფლება ,,ინაკამისლიეს" (ოფიციალური დოქტრინისგან განსხვავებული აზროვნება) ... სრულად
„ესენი გიჟები ხომ არ არიან?!“  (დრამატურგია  XX  საუკუნის პოსტსაბჭოთა ქართულ კინოში)
25 აგვ 2017
„ესენი გიჟები ხომ არ არიან?!“ (დრამატურგია XX საუკუნის პოსტსაბჭოთა ქართულ კინოში)
ქეთევან პატარაია ფრაზა „ესენი გიჟები ხომ არ არიან?!" რეჟისორ გიორგი ლევაშოვ-თუმანიშვილის, 1993 წელს გადაღებული ფილმის „ბედიანი" გმირებს - ფსიქიატრიული საავადმყოფოს პაციენტებს - ეკუთვნით, რომლებიც ასე საავადმყოფოს მაღალი კედლების მიღმა დატრიალებული სამოქალაქო ომი... სრულად
დროისა და სივრცის ტრანსფორმაცია პოსტსაბჭოთა ქართულ კინოში: ისტორიული და თანამედროვე კონტექსტი
17 აგვ 2017
დროისა და სივრცის ტრანსფორმაცია პოსტსაბჭოთა ქართულ კინოში: ისტორიული და თანამედროვე კონტექსტი
დავით ბუხრიკიძე დრო და სივრცე - როგორც ფილოსოფიური, დიალექტიკური და ესთეტიკური კატეგორია, იმთავითვე კინოხელოვნების ერთგვარ საზომად იქცა. კინოენის შექმნაც და განვითარებაც სივრცე-დროით კატეგორიას უკავშირდება, რომლის არსებობის შესახებ დისკურსი ჯერ კიდევ მეოცე საუკუნის 2... სრულად
რეალობის სიმულაცია და „მე ვარ ბესო“
11 აგვ 2017
რეალობის სიმულაცია და „მე ვარ ბესო“
ალექსანდრე გაბელია ქართული კინემატოგრაფის სტაგნაცია  90-იანი წლებიდან  დაიწყო.  „ბნელმა დრომ" ხელოვნება გააჩერა. მაშინ, როცა ემპირიული თვალსაზრისით, სწორედ ასეთ დროს იწყებოდა დიდი მოძრაობები. თუმცა, ამ ყველაფერს მებრძოლი არტისტები ქმნიდნენ, რომლებიც საკითხს... სრულად